هست» قلمرو است» را تصاحب کرده است. شاید بیش از ۹۰ درصد هست» های نوشته شده در وبلاگ ها یا به طور کلی در فضای مجازی، در کاربردی غلط و به جای است» آمده اند. تفاوت این دو کاملاً مشخص است، و اگر حوصله نمی کنیم به نکات دستور زبان رجوع کنیم و مطلب را دریابیم، به کمک چند مثال ساده می توان این تفاوت را یاد گرفت:
- اگر جمله با است» معنی می دهد، از هست» دوری کنیم:
صحیح: مهناز دختر خوبی است.
غلط: مهناز دختر خوبی هست.
صحیح: علی بهترین دوست من است.
غلط: علی بهترین دوست من هست.
- اگر معنی وجود دارد» مورد نظر است، حتماً از هست» استفاده کنیم، نه از است»:
صحیح: برای حل این مشکل دو راه هست.
غلط: برای حل این مشکل دو راه است. (معمولاً این حالت اتفاق نمی افتد؛ عموماً هست» به اشتباه به جای است» می نشیند، نه بر عکس)
- ممکن است فکر کنیم:
به کار بردنِ است» خیلی نوشتار و گفتار را رسمی و ادبی می کند، اما هست» حالت خودمانی و محاوره ای دارد.
اما واقعیت این است که به کار بردن هست» به جای است» حتی در مکالمه، بیشتر از کاربردِ آن در نوشتار توی ذوق می زند.
- حتی محاوره نویسی و استفاده از ه» یا ـه» به جای است»، به شکل نوشتاریِ رسمی، و استفاده از هست»، ارجحیت دارد:
صحیح: این وبلاگِ دوستمه.
غلط: این وبلاگِ دوستم هست.
یکی از خوانندگان دقیق و خوش ذوق، برای توضیح تفاوت است» و هست»، این بیت زیبا و گویای حافظ را در نظرات نوشته اند:
خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است
چون کوی دوست هست به صحرا چه حاجت است
از درست نوشتن خجالت نکشیم، و به نادرست نوشتن افتخار نکنیم.
است» ,هست» ,هست ,غلط ,جای ,کنیم ,به جای ,جای است» ,این مشکل ,مشکل دو ,حل این
درباره این سایت